przedmiot
//ˈpʂɛd.mjɔt//
Polishnoun
Definitions
- 1.object (thing that has physical existence but is not alive)
- 2.subject (particular area of study, especially in school)
- 3.object, subject (person or thing that is being examined, treated, analysed, etc.)
- 4.subject (main topic of a paper, work of art, discussion, field of study, etc.)
- 5.subject (being that has subjective experiences, subjective consciousness, or a relationship with another entity)
- 6.object (noun phrase which is an internal complement of a verb phrase)
Synonyms & related words
Word family
- literatura przedmiotu
- potraktować jak przedmiot
- traktować jak przedmiot
- bezprzedmiotowy
- przedmiotowy
- bezprzedmiotowo
- bezprzedmiotowość
Synonyms
Etymology
Deverbal of przed- (“in front of, before”) + miotać (“to fling, to hurl”), modelled on podmiot or przymiot. Calque of Latin obiectum. First attested in the end of the 18th century. Compare Latvian prìekšmȩts.
Forms
- przedmiocikdiminutive
- przedmiotowyadjective
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | przedmiot | przedmioty |
| Genitive | przedmiotu | przedmiotów |
| Dative | przedmiotowi | przedmiotom |
| Accusative | przedmiot | przedmioty |
| Instrumental | przedmiotem | przedmiotami |
| Locative | przedmiocie | przedmiotach |
| Vocative | przedmiocie | przedmioty |
Nominative
Singular
przedmiot
Plural
przedmioty
Genitive
Singular
przedmiotu
Plural
przedmiotów
Dative
Singular
przedmiotowi
Plural
przedmiotom
Accusative
Singular
przedmiot
Plural
przedmioty
Instrumental
Singular
przedmiotem
Plural
przedmiotami
Locative
Singular
przedmiocie
Plural
przedmiotach
Vocative
Singular
przedmiocie
Plural
przedmioty