ogród
//ˈɔ.ɡrut//
Polishnoun
Definitions
- 1.garden
Pokój był ciemny i aksamitny od granatowych obić ze złotym deseniem, lecz echo dnia płomiennego drgało i tutaj jeszcze mosiądzem na ramach obrazów, na klamkach i listwach złotych, choć przepuszczone przez gęstą zieleń ogrodu.
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *o(b)gordъ. By surface analysis, deverbal from ogrodzić.
Forms
- ogródekdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ogród | ogrody |
| Genitive | ogrodu | ogrodów |
| Dative | ogrodowi | ogrodom |
| Accusative | ogród | ogrody |
| Instrumental | ogrodem | ogrodami |
| Locative | ogrodzie | ogrodach |
| Vocative | ogrodzie | ogrody |
Nominative
Singular
ogród
Plural
ogrody
Genitive
Singular
ogrodu
Plural
ogrodów
Dative
Singular
ogrodowi
Plural
ogrodom
Accusative
Singular
ogród
Plural
ogrody
Instrumental
Singular
ogrodem
Plural
ogrodami
Locative
Singular
ogrodzie
Plural
ogrodach
Vocative
Singular
ogrodzie
Plural
ogrody