odtrącenie
//ɔt.trɔnˈt͡sɛ.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of odtrącić
- 2.rejection, especially of someone's emotions
Etymology
From odtrącić + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | odtrącenie | odtrącenia |
| Genitive | odtrącenia | odtrąceń |
| Dative | odtrąceniu | odtrąceniom |
| Accusative | odtrącenie | odtrącenia |
| Instrumental | odtrąceniem | odtrąceniami |
| Locative | odtrąceniu | odtrąceniach |
| Vocative | odtrącenie | odtrącenia |
Nominative
Singular
odtrącenie
Plural
odtrącenia
Genitive
Singular
odtrącenia
Plural
odtrąceń
Dative
Singular
odtrąceniu
Plural
odtrąceniom
Accusative
Singular
odtrącenie
Plural
odtrącenia
Instrumental
Singular
odtrąceniem
Plural
odtrąceniami
Locative
Singular
odtrąceniu
Plural
odtrąceniach
Vocative
Singular
odtrącenie
Plural
odtrącenia