odrzucić

Definitions

1. 1.
   to reject

   • Dziekan odrzucił pana podanie.

     The dean has rejected your request.

   • Ojciec odrzucił ją, gdy odkrył, że nie jest jego córką.

     Her father rejected her when he discovered that she's not his daughter.

2. 2.
   to reject (e.g. a transplant)

   • Umarł po tym, jak jego organizm odrzucił przeszczep.

     He died after his system rejected the transplant.

3. 3.
   to disavow; to abandon

   • Odrzuciliśmy przemoc i protestujemy w sposób pokojowy.

     We have disavowed violence and protest in a peaceful way.

4. 4.
   to reply, to retort
5. 5.
   to throw back

   • Odchodząc od Klima, Dąbrowski odczepił nagle swój granat i rzucił go w kierunku dowódcy. Ten, nie tracąc przytomności umysłu, złapał go i odrzucił z powrotem, na sekundę przed rozerwaniem.

     Leaving Klim, Dąbrowski took the granade off his belt and threw it in the direction of the commander. The one, who without stumbling for a second, caught it and threw it back a second after disjecting it.

6. 6.
   to throw away
7. 7.
   to take aback

   • Kiedy otworzyła drzwi, odrzuciła ją odrażająca woń.

     When she opened the door, she was taken aback by the horrible smell.

8. 8.
   to end a relationship

Forms

Conjugation