obtarcie
//ɔpˈtar.t͡ɕɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of obetrzeć
- 2.scratch, graze, wound
Synonyms & related words
Etymology
From obetrzeć + -cie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | obtarcie | obtarcia |
| Genitive | obtarcia | obtarć |
| Dative | obtarciu | obtarciom |
| Accusative | obtarcie | obtarcia |
| Instrumental | obtarciem | obtarciami |
| Locative | obtarciu | obtarciach |
| Vocative | obtarcie | obtarcia |
Nominative
Singular
obtarcie
Plural
obtarcia
Genitive
Singular
obtarcia
Plural
obtarć
Dative
Singular
obtarciu
Plural
obtarciom
Accusative
Singular
obtarcie
Plural
obtarcia
Instrumental
Singular
obtarciem
Plural
obtarciami
Locative
Singular
obtarciu
Plural
obtarciach
Vocative
Singular
obtarcie
Plural
obtarcia