obrońca
//ɔˈbrɔɲ.t͡sa//
Polishnoun
Definitions
- 1.defender (someone who defends people or property; someone who seeks to repel an attack)
- 2.defender (someone who represents a defendant)
- 3.defender
Etymology
From obronić + -ca. Cognate with Ukrainian оборо́нець (oborónecʹ).
Forms
- obrończynifeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | obrońca | obrońcy, obrońce |
| Genitive | obrońcy | obrońców |
| Dative | obrońcy | obrońcom |
| Accusative | obrońcę | obrońców |
| Instrumental | obrońcą | obrońcami |
| Locative | obrońcy | obrońcach |
| Vocative | obrońco | obrońcy |
Nominative
Singular
obrońca
Plural
obrońcy, obrońce
Genitive
Singular
obrońcy
Plural
obrońców
Dative
Singular
obrońcy
Plural
obrońcom
Accusative
Singular
obrońcę
Plural
obrońców
Instrumental
Singular
obrońcą
Plural
obrońcami
Locative
Singular
obrońcy
Plural
obrońcach
Vocative
Singular
obrońco
Plural
obrońcy