obrączka
//ɔbˈrɔnt͡ʂ.ka//
Polishnoun
Grammatical form
obrączka is the diminutive form of obręcz — “hoop (circular band)”.
Definitions
- 1.ring, wedding ring
Etymology
From obręcz + -ka.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | obrączka | obrączki |
| Genitive | obrączki | obrączek |
| Dative | obrączce | obrączkom |
| Accusative | obrączkę | obrączki |
| Instrumental | obrączką | obrączkami |
| Locative | obrączce | obrączkach |
| Vocative | obrączko | obrączki |
Nominative
Singular
obrączka
Plural
obrączki
Genitive
Singular
obrączki
Plural
obrączek
Dative
Singular
obrączce
Plural
obrączkom
Accusative
Singular
obrączkę
Plural
obrączki
Instrumental
Singular
obrączką
Plural
obrączkami
Locative
Singular
obrączce
Plural
obrączkach
Vocative
Singular
obrączko
Plural
obrączki