obojętnieć

Definitions

1. 1.
   to become indifferent, to become apathetic [with na (+ accusative) ‘toward something’]

   • Ciągle słyszymy o trendach. Jest ich za dużo, ludzie na nie obojętnieją.

     We keep hearing about trends. There's too many of them; people are losing interest in them.

   • W dodatku wśród dzisiejszych Polaków nie budzi on [Jaruzelski] takich emocji, które budził u progu III RP – coraz większa część społeczeństwa po prostu wobec niego obojętnieje.

     In addition, among today's Poles, he [Jaruzelski] doesn't rouse the sorts of emotions he roused at the beginning of the 3rd Republic ‒ an ever-greater part of society is just becoming indifferent to him.

2. 2.
   to become indifferent or unimportant, to stop arousing interest or emotion

   • Z sondażu wynika, że organizacja Euro Polakom obojętnieje [...]

     It appears from the survey that the Euro organization is losing Poles' interest …

   • To zaś, co jeszcze dodał reżyser, nie ma specjalnej wartości. Duża dawka seksu po pewnym czasie obojętnieje, szamańskie obrzędy wudu towarzyszące przybyciu z zaświatów Komandora są prymitywnie drażniące.

     But what the director added doesn't have any special value. A large dose of sex becomes boring after a certain time; the shamanic voodoo rituals accompanying the arrival of Komandor from the afterlife are primitively irritating.

Forms

Conjugation