natręt
/ˈna.trɛnt/ | /ˈna.trɛ̃t/nounPolish
Meanings
- 1someone who is annoying, intrusive, or clingy; an interloper or barnacle
- 2lunatic, madman
- 3importunity
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | natręt | natręci, natręty |
| Genitive | natręta | natrętów |
| Dative | natrętowi | natrętom |
| Accusative | natręta | natrętów |
| Instrumental | natrętem | natrętami |
| Locative | natręcie | natrętach |
| Vocative | natręcie | natręci |
Forms
- natręcik
- diminutive, rare
Origin
Inherited from Old Polish natręt. By surface analysis, deverbal from natrącić się.