narzeczony
//na.ʐɛˈt͡ʂɔ.nɘ//
Polishnoun
Definitions
- 1.fiancé
Etymology
From Middle Polish narzec + -ony.
Forms
- narzeczonafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | narzeczony | narzeczeni |
| Genitive | narzeczonego | narzeczonych |
| Dative | narzeczonemu | narzeczonym |
| Accusative | narzeczonego | narzeczonych |
| Instrumental | narzeczonym | narzeczonymi |
| Locative | narzeczonym | narzeczonych |
| Vocative | narzeczony | narzeczeni |
Nominative
Singular
narzeczony
Plural
narzeczeni
Genitive
Singular
narzeczonego
Plural
narzeczonych
Dative
Singular
narzeczonemu
Plural
narzeczonym
Accusative
Singular
narzeczonego
Plural
narzeczonych
Instrumental
Singular
narzeczonym
Plural
narzeczonymi
Locative
Singular
narzeczonym
Plural
narzeczonych
Vocative
Singular
narzeczony
Plural
narzeczeni