narzecze
//naˈʐɛ.t͡ʂɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.dialect, vernacular
- 2.literarylanguage, lingo, vernacular, idiom
Synonyms & related words
Etymology
Borrowed from Russian наре́чие (naréčije), from Proto-Slavic *narěčьje. By surface analysis, na- + rzec + -e.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | narzecze | narzecza |
| Genitive | narzecza | narzeczy |
| Dative | narzeczu | narzeczom |
| Accusative | narzecze | narzecza |
| Instrumental | narzeczem | narzeczami |
| Locative | narzeczu | narzeczach |
| Vocative | narzecze | narzecza |
Nominative
Singular
narzecze
Plural
narzecza
Genitive
Singular
narzecza
Plural
narzeczy
Dative
Singular
narzeczu
Plural
narzeczom
Accusative
Singular
narzecze
Plural
narzecza
Instrumental
Singular
narzeczem
Plural
narzeczami
Locative
Singular
narzeczu
Plural
narzeczach
Vocative
Singular
narzecze
Plural
narzecza