muzyka
/ˈmu.zɘ.ka/ | /muˈzɘ.ka/ | /muˈzɘ.ka/ | [muˈzɘ.ka] | [muˈzɘ.ka] | [muˈzɘ.ka] | /muˈzɘ.ka/ | /ˈmu.zɘ.ka/ | /muˈzɘ.ka/ | /muˈzɘ.ka/ | [muˈzɘ.ka] | [muˈzɘ.ka] | [muˈzɘ.ka]nounPolish
Grammatical form
muzyka is the genitive/accusative singular form of muzyk — “musician”.
See the full entry for muzyk →Meanings
- 1music (series of sounds organized in time, usually employing some combination of harmony, melody, rhythm, tempo, etc., often to convey a mood)
- 2literarymusic (any interesting or pleasing sounds)
- 3colloquialorchestra, band (group of musicians)
- 4colloquialmusic lessons, music class (place where music is taught)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | muzyka | — |
| Genitive | muzyki | — |
| Dative | muzyce | — |
| Accusative | muzykę | — |
| Instrumental | muzyką | — |
| Locative | muzyce | — |
| Vocative | muzyko | — |
Forms
- muzyczka
- diminutive
Origin
Learned borrowing from Latin mūsica. Displaced gędźba. Compare Silesian muzyka.