mruk
//ˈmruk//
Polishnoun
Definitions
- 1.colloquialone who is taciturn
- 2.murmur
Etymology
Deverbal from mruczeć.
Forms
- mruczekdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mruk | mrucy, mrukowie, mruki |
| Genitive | mruka, mruku | mruków |
| Dative | mrukowi | mrukom |
| Accusative | mruka, mruk | mruków, mruki |
| Instrumental | mrukiem | mrukami |
| Locative | mruku | mrukach |
| Vocative | mruku | mrucy, mrukowie, mruki |
Nominative
Singular
mruk
Plural
mrucy, mrukowie, mruki
Genitive
Singular
mruka, mruku
Plural
mruków
Dative
Singular
mrukowi
Plural
mrukom
Accusative
Singular
mruka, mruk
Plural
mruków, mruki
Instrumental
Singular
mrukiem
Plural
mrukami
Locative
Singular
mruku
Plural
mrukach
Vocative
Singular
mruku
Plural
mrucy, mrukowie, mruki