milczenie
/milˈt͡ʂɛ.ɲɛ/nounPolish
Meanings
- 1verbal noun of milczeć
- 2silence (refraining from speaking)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | milczenie | — |
| Genitive | milczenia | — |
| Dative | milczeniu | — |
| Accusative | milczenie | — |
| Instrumental | milczeniem | — |
| Locative | milczeniu | — |
| Vocative | milczenie | — |
Origin
From milczeć + -enie.