milczenie
//milˈt͡ʂɛ.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of milczeć
- 2.silence (refraining from speaking)
Synonyms & related words
Word family
Related words (1)
Etymology
From milczeć + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | milczenie | — |
| Genitive | milczenia | — |
| Dative | milczeniu | — |
| Accusative | milczenie | — |
| Instrumental | milczeniem | — |
| Locative | milczeniu | — |
| Vocative | milczenie | — |
Nominative
Singular
milczenie
Plural
—
Genitive
Singular
milczenia
Plural
—
Dative
Singular
milczeniu
Plural
—
Accusative
Singular
milczenie
Plural
—
Instrumental
Singular
milczeniem
Plural
—
Locative
Singular
milczeniu
Plural
—
Vocative
Singular
milczenie
Plural
—