milczący
//milˈt͡ʂɔn.t͡sɘ//
Polishadj
Definitions
- 1.silent, speechless, mute
Etymology
From milczeć + -ący.
Forms
- bardziej milczącycomparative
- najbardziej milczącysuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | milczącego, milczącej | milczących |
| Dative | milczącemu, milczącej | milczącym |
| Accusative | milczącego, milczący, milczącą, milczące | milczących |
| Instrumental | milczącym, milczącą | milczącymi |
| Locative | milczącym, milczącej | milczących |
Genitive
Singular
milczącego, milczącej
Plural
milczących
Dative
Singular
milczącemu, milczącej
Plural
milczącym
Accusative
Singular
milczącego, milczący, milczącą, milczące
Plural
milczących
Instrumental
Singular
milczącym, milczącą
Plural
milczącymi
Locative
Singular
milczącym, milczącej
Plural
milczących