major
//ˈma.jɔr//
Polishnoun
Definitions
- 1.major (military rank)
Etymology
Borrowed from German Major, from Latin maior. Doublet of mer (“mayor”).
Forms
- mjrabbreviation
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | major | majorowie, majorzy |
| Genitive | majora | majorów |
| Dative | majorowi | majorom |
| Accusative | majora | majorów |
| Instrumental | majorem | majorami |
| Locative | majorze | majorach |
| Vocative | majorze | majorowie, majorzy |
Nominative
Singular
major
Plural
majorowie, majorzy
Genitive
Singular
majora
Plural
majorów
Dative
Singular
majorowi
Plural
majorom
Accusative
Singular
majora
Plural
majorów
Instrumental
Singular
majorem
Plural
majorami
Locative
Singular
majorze
Plural
majorach
Vocative
Singular
majorze
Plural
majorowie, majorzy