magik
//ˈma.ɡik//
Polishnoun
Definitions
- 1.magician, illusionist
- 2.colloquialwhiz, pro, master
Synonyms & related words
Etymology
Borrowed from German Magiker, from Latin magicus, from Ancient Greek μαγικός (magikós).
Forms
- magiczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | magik | magicy, magiki |
| Genitive | magika | magików |
| Dative | magikowi | magikom |
| Accusative | magika | magików |
| Instrumental | magikiem | magikami |
| Locative | magiku | magikach |
| Vocative | magiku | magicy |
Nominative
Singular
magik
Plural
magicy, magiki
Genitive
Singular
magika
Plural
magików
Dative
Singular
magikowi
Plural
magikom
Accusative
Singular
magika
Plural
magików
Instrumental
Singular
magikiem
Plural
magikami
Locative
Singular
magiku
Plural
magikach
Vocative
Singular
magiku
Plural
magicy