magik
/ˈma.ɡik/nounPolish
Meanings
- 1magician, illusionist
- 2colloquialwhiz, pro, master
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | magik | magicy, magiki |
| Genitive | magika | magików |
| Dative | magikowi | magikom |
| Accusative | magika | magików |
| Instrumental | magikiem | magikami |
| Locative | magiku | magikach |
| Vocative | magiku | magicy |
Forms
- magiczka
- feminine
Origin
Borrowed from German Magiker, from Latin magicus, from Ancient Greek μαγικός (magikós).