krzew
//ˈkʂɛf//
Polishnounverb
Grammatical form
krzew is the second-person singular imperative form of krzewić — “to promote, to advocate for”.
Definitions
- 1.shrub, bush
Synonyms & related words
Word family
Etymology
Back-formation from krzewie, from Proto-Slavic *kъrjevьje.
Forms
- krzewekdiminutive
- krzewikdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | krzew | krzewy |
| Genitive | krzewu | krzewów |
| Dative | krzewowi | krzewom |
| Accusative | krzew | krzewy |
| Instrumental | krzewem | krzewami |
| Locative | krzewie | krzewach |
| Vocative | krzewie | krzewy |
Nominative
Singular
krzew
Plural
krzewy
Genitive
Singular
krzewu
Plural
krzewów
Dative
Singular
krzewowi
Plural
krzewom
Accusative
Singular
krzew
Plural
krzewy
Instrumental
Singular
krzewem
Plural
krzewami
Locative
Singular
krzewie
Plural
krzewach
Vocative
Singular
krzewie
Plural
krzewy