kraniec
/ˈkra.ɲɛt͡s/nounPolish
Meanings
- 1literaryend, extreme, extremity (extreme part)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kraniec | krańce |
| Genitive | krańca | krańców |
| Dative | krańcowi | krańcom |
| Accusative | kraniec | krańce |
| Instrumental | krańcem | krańcami |
| Locative | krańcu | krańcach |
| Vocative | krańcu | krańce |
Origin
Borrowed from Middle High German kranz, from Old High German kranz.