kraniec
//ˈkra.ɲɛt͡s//
Polishnoun
Definitions
- 1.literaryend, extreme, extremity (extreme part)
Synonyms & related words
Word family
Related words (2)
- krańcowo
- krańcowość
Etymology
Borrowed from Middle High German kranz, from Old High German kranz.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kraniec | krańce |
| Genitive | krańca | krańców |
| Dative | krańcowi | krańcom |
| Accusative | kraniec | krańce |
| Instrumental | krańcem | krańcami |
| Locative | krańcu | krańcach |
| Vocative | krańcu | krańce |
Nominative
Singular
kraniec
Plural
krańce
Genitive
Singular
krańca
Plural
krańców
Dative
Singular
krańcowi
Plural
krańcom
Accusative
Singular
kraniec
Plural
krańce
Instrumental
Singular
krańcem
Plural
krańcami
Locative
Singular
krańcu
Plural
krańcach
Vocative
Singular
krańcu
Plural
krańce