kowalczyk
//kɔˈval.t͡ʂɘk//
Polishnoun
Definitions
- 1.archaicapprentice smith; journeyman smith
- 2.archaicthe son of a smith
Etymology
From kowal + -czyk.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kowalczyk | kowalczycy, kowalczyki |
| Genitive | kowalczyka | kowalczyków |
| Dative | kowalczykowi | kowalczykom |
| Accusative | kowalczyka | kowalczyków |
| Instrumental | kowalczykiem | kowalczykami |
| Locative | kowalczyku | kowalczykach |
| Vocative | kowalczyku | kowalczycy |
Nominative
Singular
kowalczyk
Plural
kowalczycy, kowalczyki
Genitive
Singular
kowalczyka
Plural
kowalczyków
Dative
Singular
kowalczykowi
Plural
kowalczykom
Accusative
Singular
kowalczyka
Plural
kowalczyków
Instrumental
Singular
kowalczykiem
Plural
kowalczykami
Locative
Singular
kowalczyku
Plural
kowalczykach
Vocative
Singular
kowalczyku
Plural
kowalczycy