korale
//kɔˈra.lɛ//
Polishnoun
Grammatical form
korale is the nominative/accusative/vocative plural form of koral — “coral (substance)”.
Definitions of koral noun · /ˈkɔ.ral/ | /ˈkɔ.ral/
Full entry for koral →- 1.coral (substance)
- 2.bead (small, round, pierced object)
- 3.beads (beaded necklace)
- 4.knob on a mast
- 5.coral (animal)
Etymology of koral
Learned borrowing from Latin corallium.
Paradigm of koral, with korale highlighted:
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | koral | korale |
| Genitive | korala, koralu | korali |
| Dative | koralowi | koralom |
| Accusative | koral, korala | korale |
| Instrumental | koralem | koralami |
| Locative | koralu | koralach |
| Vocative | koralu | korale |
Nominative
Singular
koral
Plural
korale
Genitive
Singular
korala, koralu
Plural
korali
Dative
Singular
koralowi
Plural
koralom
Accusative
Singular
koral, korala
Plural
korale
Instrumental
Singular
koralem
Plural
koralami
Locative
Singular
koralu
Plural
koralach
Vocative
Singular
koralu
Plural
korale