kontur
//ˈkɔn.tur//
Polishnoun
Definitions
- 1.shape (appearance or outline)
- 2.contour (outline, boundary or border, usually of curved shape)
Synonyms & related words
Word family
- bezkonturowy
- konturowy
- konturować
- skonturować
Etymology
Borrowed from German Kontur, from French contour.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kontur | kontury |
| Genitive | konturu | konturów |
| Dative | konturowi | konturom |
| Accusative | kontur | kontury |
| Instrumental | konturem | konturami |
| Locative | konturze | konturach |
| Vocative | konturze | kontury |
Nominative
Singular
kontur
Plural
kontury
Genitive
Singular
konturu
Plural
konturów
Dative
Singular
konturowi
Plural
konturom
Accusative
Singular
kontur
Plural
kontury
Instrumental
Singular
konturem
Plural
konturami
Locative
Singular
konturze
Plural
konturach
Vocative
Singular
konturze
Plural
kontury