komornik
//kɔˈmɔr.ɲik/ | /kɔˈmɔr.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.bailiff, bound bailiff (deputy bailiff charged with debt collection)
- 2.tenant (one who rents part of the apartment from someone else)
Synonyms & related words
Etymology
From komora + -nik.
Forms
- komornicafeminine
- komorniczyadjective
- kómornikalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | komornik | komornicy, komorniki |
| Genitive | komornika | komorników |
| Dative | komornikowi | komornikom |
| Accusative | komornika | komorników |
| Instrumental | komornikiem | komornikami |
| Locative | komorniku | komornikach |
| Vocative | komorniku | komornicy |
Nominative
Singular
komornik
Plural
komornicy, komorniki
Genitive
Singular
komornika
Plural
komorników
Dative
Singular
komornikowi
Plural
komornikom
Accusative
Singular
komornika
Plural
komorników
Instrumental
Singular
komornikiem
Plural
komornikami
Locative
Singular
komorniku
Plural
komornikach
Vocative
Singular
komorniku
Plural
komornicy