kośnik
//ˈkɔɕ.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.dialectalreaper (one who reaps)
- 2.obsoleteribbon woven into a braid
Synonyms & related words
Word family
Synonyms
Etymology
From kosić + -nik.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kośnik | kośnicy, kośniki |
| Genitive | kośnika | kośników |
| Dative | kośnikowi | kośnikom |
| Accusative | kośnika, kośnik | kośników, kośniki |
| Instrumental | kośnikiem | kośnikami |
| Locative | kośniku | kośnikach |
| Vocative | kośniku | kośnicy, kośniki |
Nominative
Singular
kośnik
Plural
kośnicy, kośniki
Genitive
Singular
kośnika
Plural
kośników
Dative
Singular
kośnikowi
Plural
kośnikom
Accusative
Singular
kośnika, kośnik
Plural
kośników, kośniki
Instrumental
Singular
kośnikiem
Plural
kośnikami
Locative
Singular
kośniku
Plural
kośnikach
Vocative
Singular
kośniku
Plural
kośnicy, kośniki