kośnik
/ˈkɔɕ.ɲik/nounPolish
Meanings
- 1dialectalreaper (one who reaps)
- 2obsoleteribbon woven into a braid
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kośnik | kośnicy, kośniki |
| Genitive | kośnika | kośników |
| Dative | kośnikowi | kośnikom |
| Accusative | kośnika, kośnik | kośników, kośniki |
| Instrumental | kośnikiem | kośnikami |
| Locative | kośniku | kośnikach |
| Vocative | kośniku | kośnicy, kośniki |
Origin
From kosić + -nik.