karo
//ˈka.rɔ//
Polishnounadj
Grammatical form
karo is the vocative singular form of kara — “punishment; penalty, fine (negative result of something bad that was done)”.
Definitions
- 1.diamond
- 2.square-shaped cleavage
- 3.diagonal style of laying tiles
- 4.of diamonds
Synonyms & related words
Synonyms
- karowy
Etymology
Borrowed from French carreau (“square”), from Old French quarel, from Vulgar Latin *quadrellus, from Classical Latin quadrus.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | karo | kara |
| Genitive | kara | kar |
| Dative | karu | karom |
| Accusative | karo | kara |
| Instrumental | karem | karami |
| Locative | karze | karach |
| Vocative | karze | kara |
Nominative
Singular
karo
Plural
kara
Genitive
Singular
kara
Plural
kar
Dative
Singular
karu
Plural
karom
Accusative
Singular
karo
Plural
kara
Instrumental
Singular
karem
Plural
karami
Locative
Singular
karze
Plural
karach
Vocative
Singular
karze
Plural
kara