kaliber
//kaˈli.bɛr//
Polishnoun
Definitions
- 1.calibre
Etymology
Borrowed from French calibre, from Arabic قَالِب (qālib), from Classical Syriac ܩܠܒܝܕ (/*qālobīḏ/, “last”), from Ancient Greek καλοπόδιον (kalopódion, “last”), diminutive of καλόπους (kalópous, “last”), compound of κᾶλον (kâlon, “wood”) and πούς (poús, “foot”).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kaliber | — |
| Genitive | kalibru | — |
| Dative | kalibrowi | — |
| Accusative | kaliber | — |
| Instrumental | kalibrem | — |
| Locative | kalibrze | — |
| Vocative | kalibrze | — |
Nominative
Singular
kaliber
Plural
—
Genitive
Singular
kalibru
Plural
—
Dative
Singular
kalibrowi
Plural
—
Accusative
Singular
kaliber
Plural
—
Instrumental
Singular
kalibrem
Plural
—
Locative
Singular
kalibrze
Plural
—
Vocative
Singular
kalibrze
Plural
—