kłam
/ˈkwam/noun; verbPolish
Grammatical form
kłam is the second-person singular imperative form of kłamać — “to lie (to tell an untruth)”.
See the full entry for kłamać →Meanings
- 1archaiclie
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kłam | kłamy |
| Genitive | kłamu | kłamów |
| Dative | kłamowi | kłamom |
| Accusative | kłam | kłamy |
| Instrumental | kłamem | kłamami |
| Locative | kłamie | kłamach |
| Vocative | kłamie | kłamy |
Origin
Deverbal from kłamać.