inspektor
/inˈspɛk.tɔr/nounPolish
Meanings
- 1inspector (person employed to inspect something)
- 2inspector (police officer ranking below superintendent)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | inspektor | inspektorzy, inspektory |
| Genitive | inspektora | inspektorów |
| Dative | inspektorowi | inspektorom |
| Accusative | inspektora | inspektorów |
| Instrumental | inspektorem | inspektorami |
| Locative | inspektorze | inspektorach |
| Vocative | inspektorze | inspektorzy |
Forms
- inspektorka
- feminine
Origin
Learned borrowing from Latin īnspector.