gładź
//ˈɡwat͡ɕ//
Polishnounverb
Grammatical form
gładź is the second-person singular imperative form of gładzić — “to stroke, to caress”.
Definitions
- 1.smooth surface
- 2.undercoat, underlay
Etymology
Deverbal from gładzić.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | gładź | gładzie |
| Genitive | gładzi | gładzi |
| Dative | gładzi | gładziom |
| Accusative | gładź | gładzie |
| Instrumental | gładzią | gładziami |
| Locative | gładzi | gładziach |
| Vocative | gładzi | gładzie |
Nominative
Singular
gładź
Plural
gładzie
Genitive
Singular
gładzi
Plural
gładzi
Dative
Singular
gładzi
Plural
gładziom
Accusative
Singular
gładź
Plural
gładzie
Instrumental
Singular
gładzią
Plural
gładziami
Locative
Singular
gładzi
Plural
gładziach
Vocative
Singular
gładzi
Plural
gładzie