funkcjonariusz
//fuŋk.t͡sjɔˈna.rjuʂ//
Polishnoun
Definitions
- 1.official, officer, agent, functionary
Etymology
Borrowed from German Funktionär, from French fonctionnaire.
Forms
- funkcjonariuszkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | funkcjonariusz | funkcjonariusze |
| Genitive | funkcjonariusza | funkcjonariuszy |
| Dative | funkcjonariuszowi | funkcjonariuszom |
| Accusative | funkcjonariusza | funkcjonariuszy |
| Instrumental | funkcjonariuszem | funkcjonariuszami |
| Locative | funkcjonariuszu | funkcjonariuszach |
| Vocative | funkcjonariuszu | funkcjonariusze |
Nominative
Singular
funkcjonariusz
Plural
funkcjonariusze
Genitive
Singular
funkcjonariusza
Plural
funkcjonariuszy
Dative
Singular
funkcjonariuszowi
Plural
funkcjonariuszom
Accusative
Singular
funkcjonariusza
Plural
funkcjonariuszy
Instrumental
Singular
funkcjonariuszem
Plural
funkcjonariuszami
Locative
Singular
funkcjonariuszu
Plural
funkcjonariuszach
Vocative
Singular
funkcjonariuszu
Plural
funkcjonariusze