fanfara
/fanˈfa.ra/nounPolish
Meanings
- 1fanfare (flourish of trumpets or horns)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | fanfara | fanfary |
| Genitive | fanfary | fanfar |
| Dative | fanfarze | fanfarom |
| Accusative | fanfarę | fanfary |
| Instrumental | fanfarą | fanfarami |
| Locative | fanfarze | fanfarach |
| Vocative | fanfaro | fanfary |
Forms
- fanfarowy
- adjective
Origin
Borrowed from French fanfare.