fanfara
//fanˈfa.ra//
Polishnoun
Definitions
- 1.fanfare (flourish of trumpets or horns)
Synonyms & related words
Word family
- fanfarzysta
- fanfaron
Etymology
Borrowed from French fanfare.
Forms
- fanfarowyadjective
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | fanfara | fanfary |
| Genitive | fanfary | fanfar |
| Dative | fanfarze | fanfarom |
| Accusative | fanfarę | fanfary |
| Instrumental | fanfarą | fanfarami |
| Locative | fanfarze | fanfarach |
| Vocative | fanfaro | fanfary |
Nominative
Singular
fanfara
Plural
fanfary
Genitive
Singular
fanfary
Plural
fanfar
Dative
Singular
fanfarze
Plural
fanfarom
Accusative
Singular
fanfarę
Plural
fanfary
Instrumental
Singular
fanfarą
Plural
fanfarami
Locative
Singular
fanfarze
Plural
fanfarach
Vocative
Singular
fanfaro
Plural
fanfary