facecik
//faˈt͡sɛ.t͡ɕik//
Polishnoun
Grammatical form
facecik is the diminutive form of facet — “guy, fellow, chap”.
Definitions of facet noun · /ˈfa.t͡sɛt/
Full entry for facet →- 1.guy, fellow, chap(colloquial)
- 2.teacher(slang)
Etymology of facet
Learned borrowing from Latin facētus.
Etymology
From facet + -ik.
Paradigm of facet, with facecik highlighted:
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | facet | faceci, facety |
| Genitive | faceta | facetów |
| Dative | facetowi | facetom |
| Accusative | faceta | facetów |
| Instrumental | facetem | facetami |
| Locative | facecie | facetach |
| Vocative | facecie | faceci |
Nominative
Singular
facet
Plural
faceci, facety
Genitive
Singular
faceta
Plural
facetów
Dative
Singular
facetowi
Plural
facetom
Accusative
Singular
faceta
Plural
facetów
Instrumental
Singular
facetem
Plural
facetami
Locative
Singular
facecie
Plural
facetach
Vocative
Singular
facecie
Plural
faceci