emitor
//ɛˈmi.tɔr//
Polishnoun
Definitions
- 1.emitter, polluter (thing which emits something, usually unwanted or harmful, e.g. pollution, radiation)
Etymology
From emitować + -or.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | emitor | emitory |
| Genitive | emitoru | emitorów |
| Dative | emitorowi | emitorom |
| Accusative | emitor | emitory |
| Instrumental | emitorem | emitorami |
| Locative | emitorze | emitorach |
| Vocative | emitorze | emitory |
Nominative
Singular
emitor
Plural
emitory
Genitive
Singular
emitoru
Plural
emitorów
Dative
Singular
emitorowi
Plural
emitorom
Accusative
Singular
emitor
Plural
emitory
Instrumental
Singular
emitorem
Plural
emitorami
Locative
Singular
emitorze
Plural
emitorach
Vocative
Singular
emitorze
Plural
emitory