dzwonnica
//d͡zvɔnˈɲi.t͡sa/ | /d͡zvɔnˈɲi.t͡sa//
Polishnoun
Definitions
- 1.belfry (a bell tower or steeple housing bells, especially one that is part of a church)
- 2.something subordinate or subservient
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Polish zwonica /zwonnica. By surface analysis, dzwon + -nica.
Forms
- dzwonniczkadiminutive
- dzwonniczyadjective
- dzwonicaalternative • middle • polish
- dzwonniczaalternative • middle • polish
- zwonicaalternative • middle • polish
- zwónicaalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Vocative | dzwonnico | dzwonnice |
| Nominative | dzwonnica | dzwonnice |
| Genitive | dzwonnicy | dzwonnic |
| Dative | dzwonnicy | dzwonnicom |
| Accusative | dzwonnicę | dzwonnice |
| Instrumental | dzwonnicą | dzwonnicami |
| Locative | dzwonnicy | dzwonnicach |
Vocative
Singular
dzwonnico
Plural
dzwonnice
Nominative
Singular
dzwonnica
Plural
dzwonnice
Genitive
Singular
dzwonnicy
Plural
dzwonnic
Dative
Singular
dzwonnicy
Plural
dzwonnicom
Accusative
Singular
dzwonnicę
Plural
dzwonnice
Instrumental
Singular
dzwonnicą
Plural
dzwonnicami
Locative
Singular
dzwonnicy
Plural
dzwonnicach