dziwaczek
//d͡ʑiˈva.t͡ʂɛk//
Polishnoun
Grammatical form
Definitions
- 1.Any plant of the genus Mirabilis
Etymology
From dziwak + -ek.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dziwaczek | dziwaczkowie, dziwaczki |
| Genitive | dziwaczka | dziwaczków |
| Dative | dziwaczkowi | dziwaczkom |
| Accusative | dziwaczka, dziwaczek | dziwaczków, dziwaczki |
| Instrumental | dziwaczkiem | dziwaczkami |
| Locative | dziwaczku | dziwaczkach |
| Vocative | dziwaczku | dziwaczkowie, dziwaczki |
Nominative
Singular
dziwaczek
Plural
dziwaczkowie, dziwaczki
Genitive
Singular
dziwaczka
Plural
dziwaczków
Dative
Singular
dziwaczkowi
Plural
dziwaczkom
Accusative
Singular
dziwaczka, dziwaczek
Plural
dziwaczków, dziwaczki
Instrumental
Singular
dziwaczkiem
Plural
dziwaczkami
Locative
Singular
dziwaczku
Plural
dziwaczkach
Vocative
Singular
dziwaczku
Plural
dziwaczkowie, dziwaczki