dysputa
/dɘsˈpu.ta/nounPolish
Meanings
- 1formaldisputation, dispute
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dysputa | dysputy |
| Genitive | dysputy | dysput |
| Dative | dyspucie | dysputom |
| Accusative | dysputę | dysputy |
| Instrumental | dysputą | dysputami |
| Locative | dyspucie | dysputach |
| Vocative | dysputo | dysputy |
Origin
Borrowed from French dispute and German Disput.