dyshonor
//dɘsˈxɔ.nɔr//
Polishnoun
Definitions
- 1.literarydishonor (shame or disgrace)
Etymology
From dys- + honor.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dyshonor | — |
| Genitive | dyshonoru | — |
| Dative | dyshonorowi | — |
| Accusative | dyshonor | — |
| Instrumental | dyshonorem | — |
| Locative | dyshonorze | — |
| Vocative | dyshonorze | — |
Nominative
Singular
dyshonor
Plural
—
Genitive
Singular
dyshonoru
Plural
—
Dative
Singular
dyshonorowi
Plural
—
Accusative
Singular
dyshonor
Plural
—
Instrumental
Singular
dyshonorem
Plural
—
Locative
Singular
dyshonorze
Plural
—
Vocative
Singular
dyshonorze
Plural
—