dysharmonia
/dɘs.xarˈmɔɲ.ja/nounPolish
Meanings
- 1discrepancy, disharmony, inharmony, mismatch
- 2dissonance (conflicting notes that are not overtones of the note or chord sounding)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dysharmonia | — |
| Genitive | dysharmonii | — |
| Dative | dysharmonii | — |
| Accusative | dysharmonię | — |
| Instrumental | dysharmonią | — |
| Locative | dysharmonii | — |
| Vocative | dysharmonio | — |
Origin
From dys- + harmonia.