duma
//ˈdu.ma//
Polishnoun
Definitions
- 1.pride (sense of one's own worth, and abhorrence of what is beneath or unworthy of one)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | duma | — |
| Genitive | dumy | — |
| Dative | dumie | — |
| Accusative | dumę | — |
| Instrumental | dumą | — |
| Locative | dumie | — |
| Vocative | dumo | — |
Nominative
Singular
duma
Plural
—
Genitive
Singular
dumy
Plural
—
Dative
Singular
dumie
Plural
—
Accusative
Singular
dumę
Plural
—
Instrumental
Singular
dumą
Plural
—
Locative
Singular
dumie
Plural
—
Vocative
Singular
dumo
Plural
—