bukiet
//ˈbu.kjɛt//
Polishnoun
Definitions
- 1.bunch, bouquet
bukiet kwiatów
a bouquet of flowers
- 2.bouquet (scent of a particular wine)
Etymology
Etymology tree Proto-Germanic *buskaz Frankish *buskbor. Early Medieval Latin boscus Old French boisder. Old French bochet French bouquetbor. Polish bukiet Borrowed from French bouquet.
Forms
- bukiecikdiminutive
- bukietowyadjective
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | bukiet | bukiety |
| Genitive | bukietu | bukietów |
| Dative | bukietowi | bukietom |
| Accusative | bukiet | bukiety |
| Instrumental | bukietem | bukietami |
| Locative | bukiecie | bukietach |
| Vocative | bukiecie | bukiety |
Nominative
Singular
bukiet
Plural
bukiety
Genitive
Singular
bukietu
Plural
bukietów
Dative
Singular
bukietowi
Plural
bukietom
Accusative
Singular
bukiet
Plural
bukiety
Instrumental
Singular
bukietem
Plural
bukietami
Locative
Singular
bukiecie
Plural
bukietach
Vocative
Singular
bukiecie
Plural
bukiety