brzdąc
/ˈbʐdɔnt͡s/nounPolish
Meanings
- 1colloquialnipper, tot (small child)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | brzdąc | brzdące |
| Genitive | brzdąca | brzdąców |
| Dative | brzdącowi | brzdącom |
| Accusative | brzdąca | brzdące |
| Instrumental | brzdącem | brzdącami |
| Locative | brzdącu | brzdącach |
| Vocative | brzdącu | brzdące |
Origin
Substantivation of the active adverbial participle of *brzdać, a regional variation of bredzić.