bankructwo
//baŋˈkru.t͡stfɔ//
Polishnoun
Definitions
- 1.insolvency, bankruptcy (a legally declared or recognized condition of insolvency of a person or organization)
- 2.bankruptcy (loss of morals)
Synonyms & related words
Etymology
From bankrut + -ctwo.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | bankructwo | bankructwa |
| Genitive | bankructwa | bankructw |
| Dative | bankructwu | bankructwom |
| Accusative | bankructwo | bankructwa |
| Instrumental | bankructwem | bankructwami |
| Locative | bankructwie | bankructwach |
| Vocative | bankructwo | bankructwa |
Nominative
Singular
bankructwo
Plural
bankructwa
Genitive
Singular
bankructwa
Plural
bankructw
Dative
Singular
bankructwu
Plural
bankructwom
Accusative
Singular
bankructwo
Plural
bankructwa
Instrumental
Singular
bankructwem
Plural
bankructwami
Locative
Singular
bankructwie
Plural
bankructwach
Vocative
Singular
bankructwo
Plural
bankructwa