łowczyc
//ˈwɔf.t͡ʂɘt͡s//
Polishnoun
Definitions
- 1.son of an official of the Polish royal court who was in charge of organizing hunts
Etymology
From łowczy + -yc.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | łowczyc | łowczyce |
| Genitive | łowczyca | łowczyców |
| Dative | łowczycowi | łowczycom |
| Accusative | łowczyca | łowczyców |
| Instrumental | łowczycem | łowczycami |
| Locative | łowczycu | łowczycach |
| Vocative | łowczycu | łowczyce |
Nominative
Singular
łowczyc
Plural
łowczyce
Genitive
Singular
łowczyca
Plural
łowczyców
Dative
Singular
łowczycowi
Plural
łowczycom
Accusative
Singular
łowczyca
Plural
łowczyców
Instrumental
Singular
łowczycem
Plural
łowczycami
Locative
Singular
łowczycu
Plural
łowczycach
Vocative
Singular
łowczycu
Plural
łowczyce