łatacz
//ˈwa.tat͡ʂ//
Polishnoun
Definitions
- 1.one who patches or repairs things, particularly shoes; a patcher; a cobbler
Etymology
From łatać (“to patch”) + -acz.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | łatacz | łatacze |
| Genitive | łatacza | łataczy, łataczów |
| Dative | łataczowi | łataczom |
| Accusative | łatacza | łataczy, łataczów |
| Instrumental | łataczem | łataczami |
| Locative | łataczu | łataczach |
| Vocative | łataczu | łatacze |
Nominative
Singular
łatacz
Plural
łatacze
Genitive
Singular
łatacza
Plural
łataczy, łataczów
Dative
Singular
łataczowi
Plural
łataczom
Accusative
Singular
łatacza
Plural
łataczy, łataczów
Instrumental
Singular
łataczem
Plural
łataczami
Locative
Singular
łataczu
Plural
łataczach
Vocative
Singular
łataczu
Plural
łatacze