ґуґлитиUkrainian conjugation
“to google”/[ˈɡuɡɫete]/imperfective
Aspect partners: заґу́ґлити, поґу́ґлити
present
| 1st person singular | ґу́ґлю |
|---|---|
| 2nd person singular | ґу́ґлиш |
| 3rd person singular | ґу́ґлить |
| 1st person plural | ґу́ґлим, ґу́ґлимо |
| 2nd person plural | ґу́ґлите |
| 3rd person plural | ґу́ґлять |
future
| 1st person singular | бу́ду ґу́ґлити, бу́ду ґу́ґлить, ґу́ґлитиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш ґу́ґлити, бу́деш ґу́ґлить, ґу́ґлитимеш |
| 3rd person singular | бу́де ґу́ґлити, бу́де ґу́ґлить, ґу́ґлитиме |
| 1st person plural | бу́демо ґу́ґлити, бу́демо ґу́ґлить, ґу́ґлитимемо, ґу́ґлитимем |
| 2nd person plural | бу́дете ґу́ґлити, бу́дете ґу́ґлить, ґу́ґлитимете |
| 3rd person plural | бу́дуть ґу́ґлити, бу́дуть ґу́ґлить, ґу́ґлитимуть |
past
| masculine singular | ґу́ґлив |
|---|---|
| feminine singular | ґу́ґлила |
| neuter singular | ґу́ґлило |
| plural | ґу́ґлили |
imperative
| 2nd person singular | ґу́ґли |
|---|---|
| 1st person plural | ґу́ґлім, ґу́ґлімо |
| 2nd person plural | ґу́ґліть |
Other forms
- гу́глитиalternative
- ґу́ґлитиcanonical · imperfective
- gúglytyromanization
- заґу́ґлитиperfective
- поґу́ґлитиperfective
- 4aclass
- ґу́ґлитиimperfective · infinitive
- ґу́ґлитьimperfective · infinitive
- ґу́ґленийimperfective · passive · past
- impersonal: ґу́ґленоimperfective · passive · past
- ґу́ґлячиadverbial · imperfective · present
- ґу́ґлившиadverbial · imperfective · past