Skip to main content

ґрунтуватисяUkrainian conjugation

to be based (to have as its basis)/[ɡrʊntʊˈʋatesʲɐ]/imperfective

present

1st person singularґрунту́юся, ґрунту́юсь
2nd person singularґрунту́єшся
3rd person singularґрунту́ється
1st person pluralґрунту́ємся, ґрунту́ємося, ґрунту́ємось
2nd person pluralґрунту́єтеся, ґрунту́єтесь
3rd person pluralґрунту́ються

future

1st person singularбу́ду ґрунтува́тися, бу́ду ґрунтува́тись, бу́ду ґрунтува́ться, ґрунтува́тимусь, ґрунтува́тимуся
2nd person singularбу́деш ґрунтува́тися, бу́деш ґрунтува́тись, бу́деш ґрунтува́ться, ґрунтува́тимешся
3rd person singularбу́де ґрунтува́тися, бу́де ґрунтува́тись, бу́де ґрунтува́ться, ґрунтува́тиметься
1st person pluralбу́демо ґрунтува́тися, бу́демо ґрунтува́тись, бу́демо ґрунтува́ться, ґрунтува́тимемось, ґрунтува́тимемося, ґрунтува́тимемся
2nd person pluralбу́дете ґрунтува́тися, бу́дете ґрунтува́тись, бу́дете ґрунтува́ться, ґрунтува́тиметесь, ґрунтува́тиметеся
3rd person pluralбу́дуть ґрунтува́тися, бу́дуть ґрунтува́тись, бу́дуть ґрунтува́ться, ґрунтува́тимуться

past

masculine singularґрунтува́вся, ґрунтува́всь
feminine singularґрунтува́лася, ґрунтува́лась
neuter singularґрунтува́лося, ґрунтува́лось
pluralґрунтува́лися, ґрунтува́лись

imperative

2nd person singularґрунту́йся, ґрунту́йсь
1st person pluralґрунту́ймося, ґрунту́ймось
2nd person pluralґрунту́йтеся, ґрунту́йтесь

Other forms

  • ґрунтува́тисяcanonical · imperfective
  • gruntuvátysjaromanization
  • 2aclass
  • ґрунтува́тисяimperfective · infinitive
  • ґрунтува́тисьimperfective · infinitive
  • ґрунтува́тьсяimperfective · infinitive
  • ґрунту́ючисьadverbial · imperfective · present
  • ґрунтува́вшисьadverbial · imperfective · past