хибитиUkrainian conjugation
“to err, to make mistakes”/[ˈxɪbete]/imperfective
Aspect partner: схи́бити
present
| 1st person singular | хи́блю |
|---|---|
| 2nd person singular | хи́биш |
| 3rd person singular | хи́бить |
| 1st person plural | хи́бим, хи́бимо |
| 2nd person plural | хи́бите |
| 3rd person plural | хи́блять |
future
| 1st person singular | бу́ду хи́бити, бу́ду хи́бить, хи́битиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш хи́бити, бу́деш хи́бить, хи́битимеш |
| 3rd person singular | бу́де хи́бити, бу́де хи́бить, хи́битиме |
| 1st person plural | бу́демо хи́бити, бу́демо хи́бить, хи́битимемо, хи́битимем |
| 2nd person plural | бу́дете хи́бити, бу́дете хи́бить, хи́битимете |
| 3rd person plural | бу́дуть хи́бити, бу́дуть хи́бить, хи́битимуть |
past
| masculine singular | хи́бив |
|---|---|
| feminine singular | хи́била |
| neuter singular | хи́било |
| plural | хи́били |
imperative
| 2nd person singular | хиб |
|---|---|
| 1st person plural | хи́бмо |
| 2nd person plural | хи́бте |
Other forms
- хи́битиcanonical · imperfective
- xýbytyromanization
- схи́битиperfective
- 4aclass
- хи́битиimperfective · infinitive
- хи́битьimperfective · infinitive
- хи́блячиadverbial · imperfective · present
- хи́бившиadverbial · imperfective · past