уразитиUkrainian conjugation
“to hit, to strike, to wound”/[ʊˈrazete] | [ʊrɐˈzɪte] | [ʊˈrazete] | [ʊˈrazete] | [ʊrɐˈzɪte]/perfective
Aspect partners: уража́ти, ура́жувати
future
| 1st person singular | ура́жу, уражу́ |
|---|---|
| 2nd person singular | ура́зиш, урази́ш |
| 3rd person singular | ура́зить, урази́ть |
| 1st person plural | ура́зим, ура́зимо, урази́м, уразимо́ |
| 2nd person plural | ура́зите, уразите́ |
| 3rd person plural | ура́зять, уразя́ть |
past
| masculine singular | ура́зив, урази́в |
|---|---|
| feminine singular | ура́зила, урази́ла |
| neuter singular | ура́зило, урази́ло |
| plural | ура́зили, урази́ли |
imperative
| 2nd person singular | ура́зь, урази́ |
|---|---|
| 1st person plural | ура́зьмо, уразі́м, уразі́мо |
| 2nd person plural | ура́зьте, уразі́ть |
Other forms
- ура́зитиcanonical
- урази́тиcanonical · perfective
- urázytyromanization
- urazýtyromanization
- уража́тиimperfective
- ура́жуватиimperfective
- 4aclass
- ура́зитиinfinitive · perfective
- ура́зитьinfinitive · perfective
- ура́женийpassive · past · perfective
- impersonal: ура́женоpassive · past · perfective
- ура́зившиadverbial · past · perfective
- 4bclass
- урази́тиinfinitive · perfective
- урази́тьinfinitive · perfective
- ура́женийpassive · past · perfective