уражатиUkrainian conjugation
“to hit, to strike, to wound”/[ʊrɐˈʒate]/imperfective
present
| 1st person singular | уража́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | уража́єш |
| 3rd person singular | уража́є |
| 1st person plural | уража́єм, уража́ємо |
| 2nd person plural | уража́єте |
| 3rd person plural | уража́ють |
future
| 1st person singular | бу́ду вража́ти, бу́ду вража́ть, уража́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш уража́ти, бу́деш уража́ть, уража́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де вража́ти, бу́де вража́ть, уража́тиме |
| 1st person plural | бу́демо вража́ти, бу́демо вража́ть, уража́тимемо, уража́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете вража́ти, бу́дете вража́ть, уража́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть уража́ти, бу́дуть уража́ть, уража́тимуть |
past
| masculine singular | уража́в |
|---|---|
| feminine singular | уража́ла |
| neuter singular | уража́ло |
| plural | уража́ли |
imperative
| 2nd person singular | уража́й |
|---|---|
| 1st person plural | уража́ймо |
| 2nd person plural | уража́йте |
Other forms
- уража́тиcanonical · imperfective
- uražátyromanization
- ура́зитиperfective
- урази́тиperfective
- 1aclass
- уража́тиimperfective · infinitive
- уража́тьimperfective · infinitive
- ура́жанийimperfective · passive · past
- impersonal: ура́жаноimperfective · passive · past
- уража́ючиadverbial · imperfective · present
- уража́вшиadverbial · imperfective · past
- вража́тиalternative