терпітиUkrainian conjugation
“to endure, to suffer, to tolerate, to stand”/[terˈpʲite]/imperfective
Aspect partner: потерпі́ти
present
| 1st person singular | терплю́ |
|---|---|
| 2nd person singular | те́рпиш |
| 3rd person singular | те́рпить |
| 1st person plural | те́рпим, те́рпимо |
| 2nd person plural | те́рпите |
| 3rd person plural | те́рплять |
future
| 1st person singular | бу́ду терпі́ти, бу́ду терпі́ть, терпі́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш терпі́ти, бу́деш терпі́ть, терпі́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де терпі́ти, бу́де терпі́ть, терпі́тиме |
| 1st person plural | бу́демо терпі́ти, бу́демо терпі́ть, терпі́тимемо, терпі́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете терпі́ти, бу́дете терпі́ть, терпі́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть терпі́ти, бу́дуть терпі́ть, терпі́тимуть |
past
| masculine singular | терпі́в |
|---|---|
| feminine singular | терпі́ла |
| neuter singular | терпі́ло |
| plural | терпі́ли |
imperative
| 2nd person singular | терпи́ |
|---|---|
| 1st person plural | терпі́м, терпі́мо |
| 2nd person plural | терпі́ть |
Other forms
- терпі́тиcanonical · imperfective
- terpítyromanization
- потерпі́тиperfective
- 5cclass
- терпі́тиimperfective · infinitive
- терпі́тьimperfective · infinitive
- те́рплячиadverbial · imperfective · present
- терпі́вшиadverbial · imperfective · past